3. De historische retrospectieve van het laboratorium “Quinton”

René Qunton (1866-1925) sticht “Laboratoires Quinton” dienstig om zijn plasma te kunnen commercialiseren.
“Laboratoires Carrion”, het fabrikerend labo, bevindt zich in Parijs.
René Quinton gebruikt zijn zee-plasma uitsluitend onder de vorm van inspuiting.

De werkelijke praktische toepassing van “zee-plasma” in klinisch opzicht begint in 1905.
In de meeste grote steden in Frankrijk, zien meerdere “Dispensaires Marins” het daglicht.
Deze instellingen worden beheerd door de familie Quinton.
Dokter Jean Jarricot, de schoonbroer van René Quinton, beheert het dispensarium in Lyon.

In 1907 wordt de naam “Plasma de Quinton” gedeponeerd.

Tussen 1925, het jaar waarin René Quinton plots overleed aan een hartaanval, en 1964 worden alle zaken geadministreerd door zijn weduwe Mevrouw Jeanne-Marie Guillot samen met hun enige dochter, reeds getrouwd en aldus gekend als Mevrouw Monod.
Het toenmalig fabricerend laboratorium meldt in haar publiciteit van het jaar 1932 “Produits Biologiques Carrion, zeewater gesteriliseerd zonder tot op het kookpunt te brengen.”

In 1937 vermeldt de VIDAL het “Plasma Quinton” te gebruiken als injectie.

In oktober 1956 en in januari 1957 registreert het Nationaal Instituut voor Industriële Eigendom respectievelijk de naam ‘Quinton et Plasma” onder het n° 79882 en “Plasma Quinton” onder het n° 83417. Dezelfde instantie attesteert dat er geen enkel brevet, protocol of origineel procédé werden geïdentificeerd op naam van René Quinton.

In 1960 wordt de zetel van “Laboratoires Quinton” van Parijs naar Pessac (dicht bij Bordeaux) overgeplaatst. Daar bevindt zich de instelling “Dispensaire Marin” van de familie Quinton. In hetzelfde jaar wordt in Parijs een “Association René Quinton” in het leven geroepen met als doel het in eer houden en het verdedigen van het werk van de beroemde onderzoeker René Quinton.

Van 1964 tot 1970 beheert Mevrouw Monod (de enige dochter van René Quinton) alleen de sociëteit “Laboratoires Quinton”.
In 1970 draagt zij de totaliteit van haar rechten aan haar dochter, Mevrouw Schneiter-Monod-Quinton over, het enige kleinkind van René Quinton.
In hetzelfde jaar worden de nieuwe Visas in de VIDAL opgenomen.
“Plasma de Quinton” n° NL5735 ; “Duplase” de Quinton” n° NL5736.

In 1973 veranderen de Visas in een AMM aanduiding, de reglementering wordt veel strikter.

In 1975 neemt Meneer René Anrep de controle over het geheel. Hij installeert “Laboratoires Quinton” in Montoire, in het centrum van Frankrijk, waar hij ook de productie onderbrengt.

In de loop van het jaar 1979 wordt de vermelding op de ampullen “Quinton Buvable” (drinkbaar) in de plaats van “Quinton Injectable” (inspuitbaar). In Frankrijk start officieel het onderzoek naar pyrogenen (endotoxinen) op afgewerkte producten. Deze verordening is in het leven geroepen met de Codex van 1949 maar pas in 1979 werkelijk toegepast. Het onderzoek wordt op vandaag nog altijd toegepast in associatie met andere technieken.
Het zee-plasma “Quinton Buvable”, in de VIDAL vermeld, voldoet aan de normen ivm de identificatie, de bereiding, het bewaren en de presentatie van een drinkbaar medicament.

In 1981 ondervindt het labo, beheerd door Meneer Anrep, financiële moeilijkheden. De verkoop vermindert (het product is niet meer “injectable”). Hij staakt alle activiteit.
Tussen 1982 en 1989 slaapt het labo, er is geen aanmaak meer van ampullen.
Andere labo’s produceren nog.

In mei 1989 koopt Meneer Pierre Roux het handelsfonds van “Laboratoires Quinton” aan de weduwe van Meneer René Anrep. Zijn sociëteit is werkzaam onder de naam “Laboratoires Quinton – Océan Thérapie”.
In ditzelfde jaar koopt Mevrouw Biss voor de eerste maal de producten van Meneer Roux voor gebruik in haar homeopathische kliniek in Canada. In deze tijd beheert Mevrouw Biss, samen met haar man, hun maatschappij “CMH Saguenay”.
De sociëteit “Medis Coll CB”, beheerd door Meneer Joan Miguel Coll-Bouisset, is voor “Océan Thérapie” de Spaanse distributeur.

In de loop van 1996 gaat de sociëteit “Laboratoires Quinton – Océan Thérapie” failliet.
Voor het neerleggen van de balans beslist Meneer Joan Miguel Coll-Bouisset, van de sociëteit “Medis Coll CB”, voor de oprichting van “Laboratoires Quinton International S.A.” met zetel in Alicante, Spanje. Wij schrijven april 1996. Meneer Roux aanvaardt.
De resterende stock ampullen vertrekken naar Alicante, de plaats waar Meneer Miguel Coll resideert.
Ondanks de stockverkoop eindigt de nieuwe sociëteit “Laboratoires Quinton International S.A.” het jaar met een verlies.
In oktober 1997 vestigen de burelen zich in Carretera Almoradi, Rojales km 1 Nave 4, Almoradi, de plaats waar de installaties van het toekomstig labo worden gebouwd.

Terwijl de gebouwen voor het laboratorium zich optrokken, verzekert het Franse labo “Biophélia” de fabricatie tot eind juni 1998. Dit labo paste zowel microfiltratie als sterilisatie toe. De temperatuursverhoging tot 70°C gebeurde na het afvullen in flessen of ampullen.

In juli 1998 start het laboratorium “Laboratoires Quinton International S.A.” de productie van zeewateroplossingen in ampullen van 10 ml en flessen van 1 liter. Het op de markt gebrachte zeewater ondergaat nog maar enkel een microfiltratie op 0.22µ.
De directie is tweeledig, Meneer J.M. Coll en Meneer P. Roux.

In mei 1998 vragen de beheerders uit Canada, in samenspraak met de Spanjaarden, de registratie van het merk “Quinton” aan, dit voor Canada. Na héél wat afmattende administratie bekomen zij uiteindelijk de naamprotectie in juni 2006.

Vanaf eind 1998 kent de sociëteit “Laboratoires Quinton International S.A.”, bovenop hun financiële moeilijkheden, het probleem van een onvoldoende microbiologische kwaliteit van hun producten. “CMH Saguenay” stelt de onreinheid vast. Meneer en Mevrouw Biss vragen het probleem op te lossen door in de volgende verwerkingen van het brute zeewater, de méthode van het labo “Biophélia” toe te passen. Het zeewater aangemaakt door dit labo heeft nooit enig kwaliteitsprobleem opgeleverd.

In oktober 1999 wordt “CMH Saguenay” “Quinton-America Inc.”

In de loop van het jaar 2000 rijzen er visie-moeilijkheden tussen de twee beheerders (de Heren Coll en Roux) van “Laboratoires Quinton International S.A.”. De sociëteit leunt tegen een faillissement aan, zij overleeft enkel door maandelijkse geldstortingen van één zéér belangrijke overzeese klant.

In 2001 gaat de Canadese sociëteit “Quinton-America Inc.” alleen scheep. Het was voor hen onmogelijk om hun klinisch werk voort te zetten met een niet-steriel zeewater. De laatste levering van Spanje naar Canada was in november 2000.

In mei 2004 doet “Laboratoires Quinton International S.L.” haar aanvraag tot het registreren van de merknaam “Quinton” in de USA. Het trade mark office aanvaardt de naam op 1 juli 2008.

Héél belangrijk :

  • er bestaat geen enkel depot van brevet of procedé op naam van René Quinton, geen origineel protocol voor de fabricatie van een zee-plasma
  • er bestaat maar één enkele manier voor het winnen van het zeewater
  • er bestaan naargelang het fabricerend laboratorium verschillende manieren om het zeewater te behandelen
  • sedert 1979 is geen enkel zeewaterpreparaat nog erkend als inspuitbaar

4. “De huidige toestand binnen de wereld van de commercialisering van zeewater in flessen, in ampullen en onder de vorm van spray en crème”