2.7 Is het prebiotische van het zeewater van indicatief belang voor het therapeutisch effect

Prebiotische moleculen zijn organische moleculen, over het algemeen mono- of polysachariden opgebouwd uit verschillende entiteiten suikerketens. Zij ontsnappen aan de vertering in de darmen en ageren als chemische substantie waarop specifiek de enzymen reageren. Weet dat alle organische moleculen aanwezig in het zeewater niet allen prebiotisch zijn.

De kwantitatieve aanwezigheid van het prebiotische in het brute gefilterde zeewater weerspiegelt zich in het gehalte organisch Koolstof. Een oplossing van drinkbaar hypertoon zeewater bevat er ongeveer 1 mg/l. Dit cijfer is het resultaat van de analyse rapporten opgemaakt voor het pompstation van zeewater.

Als wij in gedachten houden dat het brute zeewater rijk is aan 33 à 35 g/l minerale elementen, dan bestaat er inderdaad een grote disportie tussen de fractie van haar organische Koolstof van 1 mg/l en haar minerale fractie van 33 g/l.

René Quinton sprak enkel over het minerale deel van het zeewater dat hij beschouwde als werkzame agens.

Wanneer het prebiotische van het zeewater een werkelijke therapeutische actie zou bewerkstelligen dan is een opname van 5 gram per dag een minimum. Dit betekent dat er per dag 5000 liter zeewater moet worden gedronken.

Zoals al aangeduid, de kwantitatieve aanwezigheid van het prebiotische weerspiegelt zich in het gehalte organisch Koolstof dat 1 mg/liter bedraagt.

Speelt die 1 mg/l ondanks alles toch een rol in het organisme ?

Tot op vandaag zijn noch het eventueel therapeutisch effect, noch de interactie tussen het mineraal gedeelte en het prebiotische gedeelte bekend, aangetoond of wetenschappelijk bewezen. Misschien een terrein te ontginnen met de fysische kwantum wet !

2.8 “Het verschil tussen de hypertone- en de isotone vorm van zeewater”