1.3. H2O is de fundamentele molecule van het leven

Water bestaat uit 2 atomen Waterstof gebonden aan een atoom Zuurstof. De atomen van deze molecule manifesteren zich onder de vorm van ijs, dauw, sneeuw, damp, mist, wolken.

Laat ons in deze context het leidingwater en het bronwater zonder additief en weinig gemineraliseerd bekijken. Beide soorten water zijn door ons lichaam erkend als een element voor directe opbouw. De dagelijkse nodige hoeveelheid water is 30 ml per kilogram lichaamsgewicht, met als voorbeeld, 1,8 liter voor 60 kg.

Voor wat betreft het zuiveren van het drinkbare leidingwater. In de handel zijn er verschillende filtrerende toestellen te verkrijgen die op de toevoerkraan kunnen worden aangesloten. Via een driepuntkraan loopt osmosewater uit de keukenkraan. Koolstoffilters nemen tot 99% de pollutiestoffen weg, nitraten uitgezonderd. Zij worden wel geëlimineerd met het principe ‘omgekeerde osmose’. Kraantjeswater of mineraal water te lang opgeslagen in petflessen of glas is geen goede zaak. Wat betreft bronwater in flessen, ga steeds na wat de droogresten zijn bij 180 C°. Een kwaliteitswater bevat minder dan 50 mg/l.

Wij weten door het zien van foto’s van bronwater dat bij de ijsvorming zich een kristal vertoont van een uitermate schoonheid, een gelijkzijdig zeshoekig beeld als een waarlijk sieraad. Het was de japanner Masaru Emoto die een methode ontwikkelde om kristallen te fotograferen. Zijn publicatie laat ons toe met hem het mysterie van de kristallen te ontdekken en te delen. Hij toonde aan dat een bevuilde waterdruppel er niet toe komt een afgewerkte kristalliserende figuur te vormen. Hij heeft ook water blootgesteld aan muziek en aan woorden. Water die naar Keltische muziek heeft geluisterd vormt een zeer zacht en delicaat kristal terwijl water in contact met Heavy Metal muziek een soort van bruine draaikolk vertoont. Stel je de kristallen in je lichaam voor wanneer je naar muziek luistert. Water in een flacon waar, op het etiket geschreven staat, ‘idioot’, geeft bij de kristalvorming ook een beeld van een vormloze draaikolk, terwijl de kristallen van water, blootgesteld aan de woorden ‘dank je’, er zijn van wonderbaarlijke schoonheid. Laten we vooral schone woorden gebruiken.

Zijn deze voorbeelden niet het bewijs dat het water rondom ons en in ons lichaam gevoelig is aan trilling en onder invloed staat van gedachte-intenties, neergepend of uitgesproken. Dit duidt de intieme band tussen het water en het leven.

Op de planeet Aarde beschikken wij over weinig drinkbaar water. Sinds de mens op Aarde bestaat, is het steeds hetzelfde water dat hij consumeert. De reserves zoetwater maken slechts 2,7% van het totaal van het water van de planeet uit. Op 1000 liter beschikbaar water is er maar ongeveer een kwart liter zoetwater. Dit kwart liter hernieuwt zich in de hydraulische cyclus van de Aarde, de verdamping. Het is steeds hetzelfde water dat ons sinds eeuwen begeleidt en dat zich op haar traject laat doordringen met al wat het tegenkomt.

Hieruit blijkt dat het alleszins nodig is rekening te houden met de ontdekking dat watermoleculen zich aan omgevingsfactoren aanpassen. Water leeft, het beweegt dankzij haar structuur. Wat ook de herkomst van het water mag zijn, water is altijd H2O. Haar moleculen dansen een mysterieus ballet. Naargelang de omringende omstandigheden, orënteren en associëren zij zich spontaan.

Het aanwezige water in het menselijk organisme verdeelt zich als volgt:

  • ± 99% watermoleculen in getal bevinden zich binnenin de cel. Het kation (een positief elektrische geladen ion) Kalium speelt er een zéér belangrijke rol. Binnenin de structuur van de intracellulaire watermoleculen van elke lichaamscel zitten de levensnoodzakelijke bouwstoffen, koolhydraten, vetten en ‘stress-eiwitten’. Ook de chromosomen, die bestaan uit een stof (DNA genaamd) waarin onze erfelijke eigenschappen zijn vastgelegd, zitten erin vervat.
  • ± 70% H2O  bevindt zich in het extracellulair compartiment waar wij Natrium aantreffen. Dit vitaal milieu kennen wij onder de vorm van bloedplasma, lymfevocht, secreties, plasma doordrongen van bindweefsel, slijmvliezen, kraakbeen, oogvocht….

Dankzij de watermoleculen zijn in het organisme alle functies mogelijk:

  • het water zuivert alle filters van ons lichaam: lever, longen, darmen, genitaliën, nieren en huid
  • het water regenereert doorheen al onze levende cellen in de zin van een totaal herstel van een perfect evenwicht van ons immuniteitssysteem. Ons afweermechanisme staat garant voor een doeltreffende en natuurlijke preventie tegen alle mogelijke afbouwende en vernietigende ‘infiltranten’
  • het water is onmisbaar voor het verteren van de voedingsmiddelen, in de bloedsomloop, bij de instandhouding van de inwendige lichaamstemperatuur

Om het relatieve te kennen tussen wat leeft en het isotoon lichaamsvocht, is het noodzakelijk uit te leggen hoe het leven functioneert.

Door de eigenschap van de materie (de cel is op zich energetisch) functioneert het celleven volgens elektriciteitswetten.  Het levend organisme van mens en dier is opgenomen in de stroom van elektrische lading en ontlading. De lichaamscellen van mens en dier zijn een inscriptie op watermoleculen.

 Het zeewater is drager van mineralen en oligo-elementen met ionische (elektrische) eigenschap. Die elektrische geladen mineralen en oligo-elementen zijn voeding voor de cellen van alle levende organismen. Ze bepalen de conditie waarinhet organisch leven zich bevindt. 

Laat ons klaarheid brengen:

  • een wezen bevat cellen die ons op intelligente wijze dienen en ons trouw blijven,
  • een cel is een geheel van moleculen,
  • een molecule is een samenvoeging van atomen met een bepaalde gedefinieerde samenstelling,
  • een atoom bestaat uit een kern, gevormd door protonen en neutronen, daaromheen draaien de elektronen. Het meest eenvoudige atoom is het Waterstofatoom daar het bestaat uit één proton met positieve elektrische lading en één enkel elektron met negatieve elektrische lading,
  • een groep atomen of een atoom die een elektrische lading draagt is een ion. De geladenheid van de ionen laat de enzymatische acties toe, het ontbinden van de eiwitten, het onderscheiden en het permanent heropbouwen van de weefsels. De samenstelling van het vocht binnenin het menselijk lichaam (het terrein) is een oplossing van verschillende substanties min of meer geassocieerd. Deze waterige oplossing bevat deeltjes die elektrisch geladen zijn, de ionen.

Op moleculair niveau ontbindt water de organische moleculen. Deze actie realiseert zich tijdens het proces van de spijsvertering.

Op het niveau van de atomen dient het water om de elektronen te vervoeren, hen de mogelijkheid te bieden zich te bewegen rondom de kern van het atoom. Het elektron, natuurlijk van energetische orde, regelt en regeert met een nooit aflatende perfecte intelligentie de opbouw van de atomische molecule systemen van alle materie.

De ‘bio-elektroniciteit’, geformuleerd door Louis-Claude Vincent, Franse ingenieur (1906-1988), maakt het mogelijk de activiteit van de elektronen in een wateroplossing te meten. Dit vertegenwoordigt de elektrische factor, de regulerende capaciteit van het milieu. (Rh2)

De regulerende capaciteit van het inwendig milieu bepaalt aldus de optimale condities van het aan de gang zijnde leven.

De aanwezigheid van water omheen de cel is van vitaal belang. Met de leeftijd installeert zich dikwijls uitdroging wat, bloeddrukverhoging en cholesterolaanwezigheid kan verklaren. Cholesterol dient als natuurlijke ‘kleefstof’, om te voorkomen dat het gebonden water vanuit de cel zou ontsnappen, om het tekort aan het vrije water in de bloedbaan voorlopig te verhelpen. Cholesterol doet zich voor als cel-beschermer.

De natuurlijke intelligentie van ons organisme verzekert de rol van regulator ten opzichte van de tekorten en zij zal altijd voorrang verlenen aan de meest belangrijke functie om het overleven van de cellen te waarborgen. Bij een tekort aan water zal ons lichaam steeds proberen het weinige water waarover het beschikt zo goed mogelijk te verdelen. Koffie, thee, alcohol, chocolade, suiker en alle prik houdende drank onttrekken het water uit onze cellen. Koolstofgas toevoegen aan water om het sprankelend te maken is tegen het biologische in. Al deze genoemde drank creëert een nood aan vocht, dorst vervuilt het lichaam.

Laat ons de cel op zich bekijken.

De cel is een levend wezen, een levendig energetisch systeem. Zij heeft een lichaam, bevat een intelligentie en zij is door energie onderhouden. Zij heeft nood aan gunstige omstandigheden om te leven en te overleven.

René Quinton vergeleek een ouder wordend organisme met een aquarium waarvan het water troebel is geworden. Door dit feit is het leven van de vissen in dit aquarium vertraagd. Geef vers water en de vissen zullen onmiddellijk hun vitaliteit terugvinden. Onze cellen zijn de vissen in het aquarium waarvan het water ons vitaal milieu is. Het is juist op dit niveau dat de alchemie van marien-plasma inwerkt om agglutinatie van het terrein te voorkomen.

Hoe meer de inwendige secretie is belast met afvalstoffen van allerlei aard hoe groter de kans dat de cel (haar moleculen en atomen) zal reageren. (zich aanpassen of zich verzetten) Ieder element van ons organisme put uit het inwendig lichaamsvocht naargelang de eigen gesteldheid en de particuliere nood.

Het terrein is voor alles functioneel en tevens dynamisch en vitaal betrokken bij een zich steeds voordoende en voortdurende aanpassing aan de omgevingsfactoren. Het lymfevocht en het bloed vervoeren de afvalstoffen tot de grote trechters: de huid (transpiratie), de nieren (ureum, urinezuur, minerale zouten), de lever met zijn galblaas, de darmen, de longen (water, koolzuurgas, vluchtige gassen), de genitaliën. Het bloed brengt ook voedende substanties en zuurstof naar de cellen.

Het lichaam van de cel, waarin intelligentie regeert, draagt en verspreidt informatie alsook, boodschappen van voedend nut. Die cel-communicatie beveelt de permanente relaties ter onderhoud van diverse functies. Cellen beschrijven een op- en neergaande beweging die vertrekt van een materieel punt dat uit zijn evenwichtspositie wordt verplaatst om er te worden teruggebracht door het effect van zwaartekracht (aantrekking). Deze beweging staat onder invloed van de gedachtewereld van de persoon. Wij zijn “elektrische” wezens en onze vitale functies hangen af van de kwaliteit van het inwendige water met daarin de assimileerbare zouten. De opbouw van goede elektrolyten is primordiaal, zij verzekeren het goed functioneren van de hersenen en de andere organen.

De voorwaarde om ons immuniteitssysteem in topvorm te houden, is de goede kwaliteit van het terrein. Elke verzwakking van de kwaliteit van de inwendige secretie lokt onevenwichtigheid uit binnenin het metabolisme wat een manifestatie van verschillende symptomen toelaat, gedefinieerd door de medische wereld als ‘ziektebeeld’.

De kwaliteit van het extracellulair lichaamsvocht hangt af van

  • de concentratie van de elektronen die altijd in verhouding staat tot de tegenwoordige vervuilende residuen (de oxidatie)
  • de pH van het organisme waar dit potentieel van de Waterstof-ionenconcentratie de enzymatische activiteit bepaalt (de base- en zuurgraad waarin het organisme zich bevindt)
  • de weerbaarheid (resistentie) van het in beweging zijnde vocht dat steeds is gebonden aan de variaties van de emotionele staat waarin de persoon zich bevindt (de viscositeit)

 De oxidatie 

Vrije radicalen zijn moleculen- of atoomvormen van Zuurstof die een onpaar getal elektronen op de uiterste baan bezitten. Die oxidatie komt, of door fixatie van een bijkomstig elektron, of door het verlies van een orbitaal buitenwaarts elektron. De bron voor vrije radicalen is te vinden in de interne metabolische reacties. Via de mond komen de voedingsmiddelen binnen. Zij bevatten héél dikwijls verschillende additieven. Er is ook de alcohol, de tabak, de drugs of de officiële farmaceutische remedies, het water. Vaccinatie, straling, chemische producten en andere stoffen doorkruisen de huid. Via de neus komen alle dingen binnen die de wind draagt en vervoert. Deze bezoedelingen zijn zéér schadelijk voor de gezondheid doch, als mens, als wij dat willen en ervoor kiezen, kunnen wij er vat op hebben, ze vermijden.

De pH

Het leven kan maar bestaan tussen bepaalde limieten van het potentieel van de Waterstof-ionenconcentratie. Dat is de pH waarde. De pH is de negatieve logaritmische meeting van de Waterstof-ionenconcentratie van een oplossing, het is een verdoken energie. Chemisch kunnen wij niet leven zonder zuur als aanbrenger van warmte en om dezelfde reden hebben wij de base nodig. Voor elk organisme is het zuur-base evenwicht van levensbelang. Het bloed is lichtjes alkalisch (basisch) (7,35). De stabiliteit van de pH wordt verzekerd door het inwendig levensvoch, de ademhaling, de nier uitscheiding. Het functioneren van de nieren, volgens het principe van osmose en contra-osmose, evalueert de integriteit van het leven der cellen. De nieren sluiten zich voor een alkalische vloeistof, een pH +7. Het is bewezen dat in aanwezigheid van isotoon zeewater, waar de pH-waarde tussen 6,5 en 7 ligt, de nieren heel wat meer elimineren. De ideale pH-waarde van het inwendig lichaamsvocht moet aldus dit cijfer evenaren wil men de enzymatische activiteit stimuleren. (enzymen zijn katalysatoren die ons metabolisme beter doen verlopen)

De viscositeit

Door individuele waarneming laten wij impressies binnen die, in mindere – of meerdere mate, de immuniteit aantasten. Onze manier van zijn, beïnvloedt de stroomtoevoer en de -spanning. Levende wezens geleiden elektriciteit, zij zijn een organisch bio-elektro-chemisch systeem. Onze cellen leven in een interne oceaan. Zij bevinden zich in het centrum van datgene wat hen omringt. In het extracellulair vocht speelt het afweersysteem zijn spel. Wij eten en drinken naargelang ons gezichtspunt (standpunt) bewust of beïnvloed. Wij ontmoeten datgene wat wij bedenken. Wat de biologische membranen van onze cellen kanaliseren, staat in verhouding tot het “karakter” van de elementen zich bevindend in de geleidende substantie.

De elektrolyse, de chemische ontbinding, ontstaan door de passage van een elektrische stroom, hangt af van de manier waarop wij denken (al dan niet opbouwend) en onze emoties in de hand houden (angst, onzekerheid, twijfel, wanhoop, kwaadheid, jaloersheid, op het moment of geactualiseerd). De gedachten en de eraan gebonden emoties bepalen de intensiteit waarmee de elektrische stroom tekeer gaat.

Wanneer wij door eetgewoonten een overwicht aan residuele minerale zouten hebben, solliciteert deze felle concentratie van ionen de celwand in de intensiteit van onze nervositeit. De voedingsmiddelen bepalen het functioneren van het elektronen systeem. Gedachten en emoties, op zich energetisch, beïnvloeden de elektrische vibratie van de inwendige secretie waarin de cellen baden.

Om te vervolledigen hernemen wij de thesis van René Quinton: « Overleven is het middel vinden om zich aan te passen aan het milieu dat ons omringt »

In de schoot van een vast maar een zich steeds wijzigend milieu heeft de cel nood aan fundamentele ongewijzigde voorwaarden. De levende materie voegt tussen haar en het zich wijzigend milieu, een inwendig vocht waar zij voortdurend de ongewijzigde primordiale voorwaarden behoudt en reproduceert. De cel omgeeft zich van zee-zouten in de originele concentratie en op de initiale temperatuur. Het leven beschermt zijn fundamenteel element, de cel. De ionische concentratie van zeewater respecteert de herkomst en de voortzetting van het leven van mens en dier. Als wij rondom ons kijken zien wij al dat water dat wij in ons dragen? Nochtans, het is aanwezig en zeker nodig om aanwezig te zijn. De kwaliteit en de optimale samenstelling van het inwendig lichaamsvocht zijn bepalend voor het goed of slecht functioneren van het cellulaire leven.

Vandaag bevestigen wetenschappelijke studies wat René Quinton naar voor bracht: “Zeewater is een tonicum dat buiten het Natrium Chloride, Zwavel, Magnesium, Kalium, Calcium en andere minerale zouten in oneindige kleine hoeveelheid bevat of in staat van sporen. Heel de inwendige secretie bevat, wanneer het gezond is, het is te zeggen evenwichtig in zijn samenstelling, alle onontbeerlijke elementen voor de regeneratie van onze cellen, aldus onze organen.”

Natuurwetten zijn niet te wijzigen door de opvoeding; zij zijn onveranderlijk en onwrikbaar. Hetzelfde geldt voor de chemische reacties, zij zijn uniform en betrouwbaar. Het lichaam is zowel een orgaan voor voeding als voor communicatie. Dit energetisch cellensysteem voert orders uit afkomstig van gedachten, voortspruitend uit het mentaal intelligente of het actuele- of  het opgeslagen emotionele. Door erover na te denken en door persoonlijke keuzes bepalen mensen wat zij eten en drinken. Wat er ook van is, voor de gezondheid van het brein en de strijd tegen de stress hebben wij nood aan al wat de zee ons biedt, haar water, haar algen en haar vis.

Het zeewater is de bron van welzijn en goedbevinden. 

Watermoleculen, onder al hun aspecten, blijven de trouwste bondgenoten van het leven.

2. “Gecommercialiseerd zeewater, de verzorgende moeder van alle levende cellen”